IJsseldelta Instameet

Zaterdag 8 april hebben acht Instagrammers ons gebied bezocht. Zij waren uitgenodigd om samen met ons een dagje door te brengen op verschillende locaties in de IJsseldelta. En zo kwamen er zaterdagochtend acht Instagrammers aan in Kampen met camera en telefoon in de aanslag.

De dag begon bij het station van Kampen. Om in de binnenstad te komen hoefde de groep alleen maar de brug over te lopen. Het stadsfront - of de Skyline van Kampen, zoals de Instagrammers het noemden – trok meteen de aandacht en er werden al snel vele foto’s gemaakt. De eerste stop was bij De Eenhoorn/De Olifant, waar er werd genoten van heerlijke koffie. Ook werd de groep rondgeleid tussen de koffie en de sigaren. Hierna trokken de Instagrammers de binnenstad in, onder begeleiding van een stadsgids. Nadat de stad verkend en vastgelegd was, werd het Stedelijk Museum nog bezocht. Hierna werd de Hanzestad vaarwel gezegd.

Het tweede gedeelte van de dag werd gewijd aan verkennen van het buitengebied en haar natuur. En hoe kan dat beter dan onder begeleiding van twee personen die het gebied op hun duimpje kennen, die een en al passie voor het gebied uitstralen en ook nog eens een geweldig duo blijken. Deze boswachter en natuurgids staan ons op te wachten nabij de Balgstuw. Ook worden we enthousiast onthaald door hun vrolijke metgezel die ons kwispelend verwelkomt in de sloep.

A post shared by Dutchroamer (@dutchroamer) on

We verlaten land en varen het Ketelmeer op. Dit is écht IJsseldelta ten top. De IJssel loopt hier ten einde en baant zich een weg langs verschillende eilandjes, alvorens op te gaan in het Ketelmeer. Ondertussen worden er thermoskannen met koffie en thee tevoorschijn getoverd. En als iedereen voorzien is van een warm drankje kan de tocht echt goed beginnen. De boswachters vertellen dat als we geluk hebben, we misschien nog wel één van de zeearenden spotten. Deze omgeving is namelijk een van de weinige locaties in Nederland waar zeearenden - en hun nest - te vinden zijn. Een van de Instagrammers, bewapend met een enorme lens, meldt dat hij er waarschijnlijk al één heeft vastgelegd en laat vervolgens het beeld aan de boswachter zien. Nadat er inderdaad bevestigd is dat dit een zeearend is, staan we allemaal te popelen om ook een zeearend te spotten. We zien genoeg vogels: zwanen, eenden, kieviten, meeuwen… Maar helaas, geen zeearend. Ook horen we allerlei vogels. We glijden zachtjes over het Ketelmeer met de vogels en het gebrom van de motor als soundtrack.

Meneer de boswachter en meneer de natuurgids vertellen prachtige verhalen over het gebied, hun taken en hun leven. De boswachter wilde al vanaf zijn 14e boswachter worden en de natuurgids is ook al heel zijn leven met water en natuur bezig. Het gebied is onderdeel van hen. En zelf zijn ze ook onderdeel van het gebied, zoals het riet daar thuishoort aan de randen van het water.

En dan bereiken we een beverburcht, een grote stapel takken en takjes, doorgeknaagd en verzameld door de bevers. We meren aan, camera’s paraat. Meneer de boswachter reikt de dames van de groep netjes zijn hand en helpt iedereen de sloep uit. We staan nu op een eilandje. Om ons heen zien we riet, water en bomen. We worden gewezen op nog meer sporen van bevers. Dunne boomstammen liggen dwars over de grond, begroeid met mos en netjes in een punt afgeknaagd van de boomstronken er naast.

A post shared by Ellen van Dooren (@evdooren) on

Na het korte bezoekje aan dit eilandje is het tijd om terug te gaan richting ons startpunt. Er is immers genoeg te doen in het gebied en er staat nog meer op de planning. En dan opwinding. De zeearenden zijn gespot. En het zijn niet één, niet twee, maar zelfs drie zeearenden die ons met hun aanwezigheid verblijden. Onze begeleiders zijn goed voorbereid, ze hebben verrekijkers meegenomen. De verrekijkers worden onderling doorgegeven, zodat de liefhebbers de zeearenden van iets dichterbij kunnen begluren.

Niet veel later varen we alweer tussen het hoge riet en is onze aanlegplaats weer in zicht. Nog een laatste keer reikt meneer de boswachter ons zijn hand om ons uit de sloep te helpen. We nemen afscheid van deze twee geweldige mensen - die met hun passie een extra dimensie hebben gegeven aan onze vaartocht – en van hun trouwe metgezel. Over de dijk lopen we terug en genieten van het prachtige uitzicht dat we vanaf hier hebben. Daarna is het tijd voor de volgende halte, het Stoomgemaal d’Olde Mesiene.

A post shared by Ellen van Dooren (@evdooren) on

Daar aangekomen worden we verwelkomd door een vrijwilliger. Deze man leidt ons kort rond door het gebouw. De Instagrammers maken ook even gebruik van het moment om hun volgers te updaten over hun dag in de IJsseldelta. Het stoomgemaal ligt aan een kolk en biedt uitzicht over de Polder van Mastenbroek. We worden er op gewezen dat wanneer je over het water kijkt en met je blik de wetering volgt, je aan de andere kant van de polder de Peperbus trots boven al het andere uit ziet steken. En inderdaad, de toren van Zwolle begroet ons vanuit de verte en laat ons zien waar onze laatste stop zich ongeveer bevindt.

Voor een laatste maal rijden we gezamenlijk naar de volgende bestemming. Dwars door de polder richting Zwolle, vervolgens richting de IJssel, en dan daar langs de dijk, bij de Vreugderijkerwaard, bevindt zich de Vreugdehoeve. De Vreugdehoeve is een biologische schapenmelkerij. Maar het is ook méér dan dat.

Het is er druk. Het zonnetje heeft inmiddels besloten wat meer van zichzelf te laten zien. Kinderen spelen op het terrein. Klimmend en klauterend in de speeltuin, springend op het springkussen of kijkend bij de pasgeboren lammetjes. Ouders kijken toe vanaf het terras en genieten van de namiddagzon. De groep gaat eerst richting de dijk. De zon die neerschijnt op de fietsers en wandelaars zorgt voor mooie silhouetten op de dijk.

Het uitzicht vanaf de dijk inspireert de Instagrammers en de groep valt uiteen in kleinere groepjes die allerlei totaal verschillende foto’s maken. De natuur is prachtig. Verschillende vogels zijn te horen en te zien, het water schittert in de zon en aan de overkant van de IJssel is het dorpje Zalk te zien. We lopen met een aantal langs het water. De grond is voor een gedeelde helemaal opgedroogd en doet ons denken aan een woestijn.

Het andere gedeelte van de groep maakt foto’s bij de brug een einde verderop. De brug leidt naar een strook land, geflankeerd door water, waar zich een vogelkijkhut bevindt. De vogelkijkhut lijkt een prachtige locatie om nog even rond te snuffelen. Het is echter bijna etenstijd, dus laten we de hut achter. We begeven ons richting het terras, waar we hartelijk worden ontvangen door de medewerkers. Onder het genot van een heerlijke maaltijd bespreken we de dag. Er wordt een vraag gesteld. Wat vonden de Instagrammers mooi/bijzonder/fotogeniek aan het gebied dat ze vandaag hebben bezocht?

De groep is het er over eens dat het vaartochtje toch wel erg speciaal was en onze twee gepassioneerde begeleiders worden speciaal genoemd. De passie voor hun gebied en het werk spatte er van af en de groep was hier door gecharmeerd. De ‘Skyline van Kampen’ wordt ook vaak genoemd. Kampen viel sowieso goed in de smaak. Een van de Instagrammers noemt zelfs nog heel specifiek “dat steegje met die dwarsbalken”.

Het was een prachtige dag met een geweldige groep. Een groep die op dat moment de dag nog afsluit met een ijsje. En terwijl de zon bijna achter de dijk verdwijnt, is het toch echt tijd om afscheid te nemen van het gebied. Er worden nog wat laatste foto’s gemaakt, waarna de groep uiteen gaat.

Bij deze nogmaals dank aan de geweldige groep die bestond uit de volgende Instagrammers:
@senns_less, @vincentcroce / @dutchroamer, @erikhageman, @karenclaudia, @view_reflex, @yvetvandernaalt, @rnld.jansen, @eufemia